اندازه سینهها چه تاثیری بر صحت زنان دارد؟
منبع تصویر، Getty Images
- نویسنده, ربکا تورن
- شغل, بیبیسی
- زمان مطالعه: 5 دقیقه
«قبلاً طوری راه میرفتم که شانههایم را خم میکردم، فقط برای اینکه نشان ندهم سینههای بزرگی دارم. این را به یاد دارم چون خیلی خیلی احساس شرم داشتم.»
در سال ۲۰۱۰، راکل، استاد دانشگاهی از آرجانتین، تصمیم گرفت عمل جراحی کوچک کردن سینه انجام دهد.
او که حالا ۵۲ ساله است، میگوید این عمل به او «احساس آزادی» داد که پیش از آن هرگز تجربه نکرده بود.
اگرچه در بسیاری از نقاط جهان داشتن پستانهای بزرگ جذاب تلقی میشود، اما واقعیت میتواند دشوار باشد و مشکلات قابلتوجهی برای سلامت و کیفیت زندگی زنان ایجاد کند.
سینههای بزرگ با طیف وسیعی از علائم مرتبط دانسته شدهاند؛ از جمله کمردرد مزمن، سردرد، وضعیت نامناسب بدن، بیحسی، اختلالات خواب و همچنین مشکلات سلامت روان.
آخرین دادههای انجمن بینالمللی جراحی پلاستیک زیبایی نشان میدهد که در سال ۲۰۲۴، در مجموع ۶۵۲ هزارو ۶۷۶ عمل کوچک کردن سینه در سراسر جهان انجام شد.
برازیل با ۱۱۵ هزارو ۶۴۷ مورد در مقام اول قرار داشت. پس از آن ایالات متحده با ۶۷هزارو ۴۷۸، فرانسه با ۳۸ هزارو ۷۸۰، آلمان ۳۲ هزارو ۶۸، ترکیه ۲۵ هزارو ۳۳۴ و هند ۲۲هزارو ۴۰۰ قرار دارند.
منبع تصویر، Raquel
راکل میگوید از زمان نوجوانی، به علت داشتن پستانهای بزرگ دچار کمردرد مزمن بوده است. اما به گفته او، در آرجانتین داشتن سینههای بزرگ اغلب بهعنوان یک نعمت تلقی میشد.
او توضیح میدهد: «بیشتر مردم، بهویژه زنان، به تو میگویند که خیلی خوششانس هستی.»
«من خوششانس نبودم. خیلی رنج کشیدم. هم در نوجوانی رنج کشیدم، هم بهعنوان یک زن و هم بهعنوان یک مادر.»
در واقع، او میگوید هنوز هم به دلیل شیوه راه رفتنش برای پنهان کردن بدنش، از کمردرد رنج میبرد.
راکل میگوید که فرد فعالی بود و از یوگا، پیلاتس و رفتن به باشگاه لذت میبرد. اما در نهایت فشار ناشی از سینههای بزرگش باعث شد نتواند به ورزش ادامه دهد.
دکتر نورا ناگنت، رئیس انجمن جراحان پلاستیک زیبایی بریتانیا، میگوید محدودیت حرکتی و دشواری در ورزش کردن از شایعترین شکایتهایی است که از بیمارانی میشنود که به دنبال جراحی کوچک کردن سینه هستند.
او میگوید: «از نظر عملکردی، سینههای بزرگ سنگین هستند، بنابراین فرد ناگزیر است بدن خود را به جلو بکشند و این کار فشار مداومی بر کمر و گردن وارد کند.»
«همچنین ورزش کردن را بسیار ناراحتکننده میکند و پیدا کردن واسکت/سینهبند مناسب و بهاندازه را بسیار دشوار میسازد.»
راکل میگوید که برای نگهداری بهتر از سینههایش مجبور بود «دو یا سه» سینهبند رویهم بپوشد. به گفته او پیدا کردن واسکت مناسب فشار مالی بیشتری برای او به همراه داشت.
او میگوید: «در آرجانتین، سینهبندهای مخصوص سینههای بزرگ بسیار قیمت بودند.»
«احساس آزادی کردم»
منبع تصویر، Raquel
نوجنت میگوید که در بریتانیا بیشتر بیمارانش بین ۵۰۰ تا ۸۰۰ گرم از هر سینه را بر میدارند، اگرچه مواردی با حجم بیشتر هم دیده است.
او توضیح میدهد: «گاهی ممکن است از نظر وزن کلی بدن مقدار زیادی نباشد، اما برای یک ناحیه کوچک از بدن، مقدار بسیار زیادی است.»
در مورد راکل، داکتران در مجموع ۲/۵ کیلوگرم از سینههای او را برداشتند.
او میگوید: «بعد از عمل جراحی، وقتی خواستم چیزی را از روی زمین بردارم، یادم میآید که حسی داشتم مثل این که میگفتم: "وای، یک بدن دیگر!" من واقعاً احساس آزادی میکردم.»
نقش یک سینهبند خوب
وقتی پروفیسور جوآنا ویکفیلد اسکور به دلیل درد شدید سینه به داکتر مراجعه کرد، به او توصیه شد تنها چیزی که نیاز دارد یک سینهبند با اندازه مناسب است.
او به عنوان یک متخصص بیومکانیک تصمیم گرفت در مورد ویژگیهای یک واسکت خوب تحقیق کند.
او میگوید: «متوجه شدم که در واقع ما خیلی کم درباره اینکه چرا به سینهبند نیاز داریم، فواید آن چیست و سینهبند چگونه باید استفاده شود، اطلاعات داریم.»
«به جایش سینهبند بیشتر بهعنوان یک وسیله مد در نظر گرفته شده بود تا چیزی کاربردی که هدف مشخصی داشته باشد و مزایای سلامتی ارائه دهد. واقعاً از این موضوع ناامید شدم.»
این موضوع او را بر آن داشت که در سال ۲۰۰۵ یک گروه تحقیقاتی درباره سلامت سینه در دانشگاه پورتسموث بریتانیا راهاندازی کند.
تیم او چهار پیامد منفی اصلی پوشیدن واسکت نامناسب را شناسایی کرد: درد، کشیدگی پوست و آسیب بافت، تغییر در شیوه تنفس و فاصله زمانی بین ضربانهای قلب، و ایجاد مانع برای فعالیت بدنی.
او میگوید: «اگر سینههای سنگینتری داشته باشید و آنها بالا و پایین بپرند، این موضوع میتواند واقعاً شیوه تنفس شما را تغییر دهد. میزان نیرویی را که به زمین وارد میکنید تغییر میدهد. در واقع نوعی تأثیر بر کل عملکرد بدن شما دارد.»
منبع تصویر، UEFA/UEFA via Getty Images
این گروه پژوهشی در طول سالها تحقیق و آزمایش همچنین دریافت که سینهها در تمام انواع ورزشها به شکل الگوی «عدد هشت» [انگلیسی] حرکت میکنند.
آنها به این نتیجه رسیدند که کلید کاهش درد سینه، کم کردن سرعت حرکت است، نه میزان حرکت.
اکنون این تیم با ورزشکاران نخبهای مانند تیم ملی فوتبال زنان انگلستان و برخی از برترین گلفبازان جهان همکاری کرده تا بهترین سینهبندهای ممکن را برای آنها طراحی کند.
ویکفیلداسکور میگوید: «ما شاهد این هستیم که سازمانهایی مثل اتحادیه فوتبال انگلستان و راگبی جهانی در حال سرمایهگذاری برای تأمین مالی طرحهای سلامت ورزشکاران زن هستند و این واقعاً فقط در حدود پنج سال اخیر اتفاق افتاده است.»
«این موضوع نسبتاً جدید است، اما عالی است که میبینیم این تغییر در حال رخ دادن است.»
«بیماران میخواهند خوب زندگی کنند»
نحوه نگاه جامعه و درک بار ناشی از پستانهای بزرگ، چیزی بود که راکل مجبور شد با آن روبهرو شود.
او میگوید به دلیل انجام جراحی کوچک کردن سینه، از سوی اطرافیانش مورد قضاوت قرار گرفت و سوء برداشت رایجی درباره انگیزه او وجود داشت.
او میگوید: «فکر میکنم بیشتر مردم تصور میکردند این کار جنبه زیبایی دارد، نه اینکه یک مسئله سلامتی باشد.»
«یادم هست وقتی این کار را انجام دادم، زنی به من گفت: "حالا باید بروی و [چربی] شکمت را هم برداری — مثل لیپوساکشن."»
با وجود چنین واکنشهایی، راکل میگوید هیچگونه پشیمانی ندارد.
او میگوید: «من خیلی خوشحالم و حالا که وارد دوران یائسگی شدهام، نمیدانم چطور میتوانستم با سینههای بزرگ زندگی کنم. اصلاً نمیتوانم خودم را تصور کنم که بخواهم با آن بدن کنار بیایم.»
ناگنت میگوید افزایش تعداد بیمارانی که به دنبال جراحی کوچک کردن پستان هستند، میتواند نشاندهنده توجه رو به رشد به مراقبت از خود باشد.
او میگوید: «قطعاً شاهد افزایش تمایل نه فقط در زنان، بلکه در همه بیماران برای خوب زندگی کردن هستیم.»
«این کار لزوما جستوجوی کمال نیست، بلکه جستوجوی سلامت و تندرستی است.»
