چرا همه می‌خواهند در سال ۲۰۲۲ به ماه بروند؟

سال ۲۰۲۲ شاهد تلاش کشورها، شرکت‌ها و سازمان‌های گوناگون برای رسید به ماه خواهد بود. ناسا حتی قصد دارد که با استفاده از برنامه آرتمیس خود مقدمات لازم برای اسکان بلندمدت انسان را تا سال ۲۰۲۵ روی ماه فراهم کند. اما سال ۲۰۲۲ شاهد کدام ماموریت‌ها به ماه خواهد بود و هدف نهایی آن‌ها چیست؟

سال ۲۰۲۱ حتی یک ماموریت ماه هم نداشت. اما امسال وضع فرق خواهد کرد.

ناسا برنامه آرتمیس خود را شروع می‌کند و تامین مالی چند ماموریت دیگر را نیز به عهده دارد که هدفشان ارسال تجهیزات و تدارکاتی به ماه است که قرار است در آینده به مصرف فضانوردان برسند.

هند، ژاپن، روسیه، کره جنوبی و امارات متحده عربی نیز فرستادن ماموریت به ماه را در برنامه دارند. در کنار این کشورها، چند شرکت نیز می‌خواهند امسال به قمر زمین برسند.

تمامی این ماموریت‌ها بدون سرنشین خواهند بود و عمدتا به منظور ایجاد شالوده لازم برای حضور بلندمدت انسان روی ماه در یک دهه آینده اجرا می‌شوند.

اما هدف نهایی چیز دیگری است - ایجاد یک پایگاه فضایی تنها یک قدم در راه فرستادن ماموریت‌های انسانی به مریخ خواهد بود.

دکتر زویی لاینهاردت، اخترفیزیکدان در دانشگاه بریستول، عقیده دارد که امسال شاهد شروع دور جدیدی از مسابقه فضایی با شرکت کشورهای جدید خواهیم بود.

در حالی که هدف بسیاری از این ماموریت‌ها پژوهش در ماه است، برخی آرزوهای بلندتری در سر دارند.

او می‌گوید "نگاه بلندمدت بعضی از ماموریت‌ها به نقاط دورتر دوخته شده است و ماموریت‌های ماه هم بهانه‌ای برای اثبات مفاهیم است و هم فرصتی برای آزمایش فناوری‌ها و همکاری‌های جدید."

با این حساب، هدف هر کدام از این ماموریت‌ها چیست؟ در ادامه سعی می‌کنیم به این پرسش پاسخ دهیم.

ماموریت آرتمیس-۱ ناسا و کپستون

برنامه جاه‌طلبانه آرتمیس ناسا بازگشت انسان به ماه تا سال ۲۰۲۵ را هدف گرفته است.

ماموریت آرتمیس-۱ در ماه مارس آتی ایجاد شالوده لازم برای رسیدن به این هدف بلندپروازانه را آغاز خواهد کرد.

این ماموریت بدون سرنشین خواهد بود و صرفا قرار است از یک مانکن در صندلی فرماندهی آرتمیس-۱ استفاده شود. این مانکن واقع‌گرا به یاد آرتورو کامپوس نام‌گذاری شده است که نقشی کلیدی در بازگرداندن سالم آپولو ۱۳ به زمین ایفا کرد.

نقش کامپوس آزمایش یک لباس فضانوردی است که فضانوردان برنامه آرتمیس هنگام پرتاب، بازگشت، و دیگر مراحل ماموریت‌های خود به تن خواهند کرد.

سامانه پرتاب فضایی جدید ناسا - قویترین موشک دنیا - به فضا پرتاب خواهد شد و فضاپیمای اوریون را با خود به دور ماه خواهد برد تا ایمنی آن را آزمایش کنند.

یکی از موضوعات مهم بررسی اطلاعات مربوط به سپر حرارتی اوریون است که هنگام ورود سریع به جو زمین به مرز ۲٫۷۶۰ درجه سانتیگراد خواهد رسید.

امسال در عین حال شاهد پیشرفت عمده یکی دیگر از عناصر کلیدی برنامه آرتمیس خواهیم بود.

کپستون در واقع ماموریت مسیریابی برای برنامه آرتمیس است.

ناسا قصد دارد در ماه مارس ۲۰۲۲ ماهواره‌ای به اندازه یک مایکروفر را به فضا ارسال کند و به این شکل مدار کپستون پیرامون ماه را آزمایش کند.

هدف از این ماموریت تضمین امنیت فضانوردان در سفرهای فضایی آتی است.

"هدف نهایی مریخ است"

اطلاعاتی که از این آزمایش به دست خواهد آمد به تایید مدل‌های عملیاتی یک جزء کلیدی دیگر برنامه آرتمیس کمک خواهد کرد - گیت‌وی.

ناسا می‌گوید این "اردوگاهی چندمنظوره است که دور ماه می‌چرخد و تدارکات لازم برای بازگشت بلندمدت انسان به سطح ماه را فراهم می‌کند".

اگر همه چیز طبق نقشه پیش برود، آرتمیس-۳ در سال ۲۰۲۵ به اولین سفر انسان به ماه از ۱۹۷۲ به بعد تبدیل خواهد شد. این ماموریت در عین حال قرار است نخستین فضانورد زن و نخستین فضانورد رنگین‌پوست را هم با خود به ماه ببرد.

دکتر هنا سارجنت، دانشمند سیاره‌شناس در دانشگاه مرکزی فلوریدا، می‌گوید تمرکز بر ماه بخشی از یک ایده بزرگتر است. گیت‌وی در عین حال قرار است نقش پایگاه آماده‌سازی برای سفرهای دوردست فضایی را بازی کند.

او می‌گوید "ماموریت‌های رباتیک به ماه یکی از قدم‌های نخست در این راه است که به ایجاد یک ایستگاه فضایی در مدار ماه، یک پایگاه روی ماه، و نهایتا ماموریت انسانی به مریخ منجر خواهد شد."

ماموریت‌های هند، ژاپن و امارات متحده عربی

کشورها و شرکت‌های دیگری نیز امسال به ماه چشم دوخته‌اند.

بعضی از آن‌ها قصد پژوهش دارند و بعضی دیگر می‌خواهند تجهیزات و تدارکات ارسال کنند.

سازمان پژوهش‌های فضایی هند، دو سال بعد از شکست برنامه فرود بر ماه، دارد یک ماموریت پژوهشی دیگر به نام چاندریان-۳ را برنامه‌ریزی می‌کند. در سه ماهه سوم سال ۲۰۲۲، فضاپیمایی حاوی یک ماه‌پیما و یک ماه‌نشین ثابت به فضا پرتاب خواهد شد.

ژاپن نیز امسال دو پروژه بلندپروازانه را دنبال می‌کند.

آژانس فضایی ژاپن قصد دارد که در آوریل ۲۰۲۲ یک ماه‌نشین را به فضا پرتاب کند.

قرار است از این ماه‌نشین برای آزمایش فنون دقیق فرود بر ماه استفاده شود و در عین حال از فناوری مرسوم در سامانه‌های تشخیص چهره برای تشخیص دهانه‌های ماه استفاده خواهد شد.

یک تلسکوپ فضایی که قابلیت ثبت پرتو ایکس و طیف‌بینی دارد نیز در این فضاپیما خواهد بود.

و یک شرکت فضایی ژاپنی به نام آی‌اسپیس نیز قرار است در نیمه دوم سال ۲۰۲۲ یک ماه‌نشین را به ماه بفرستد. ماموریت ۱ بخشی از برنامه پژوهشی تجاری آژانس فضایی ژاپن است که قرار است دو ربات کاوشگر را عازم ماه کند.

یکی از این ربات‌ها ساخت آژانس فضایی ژاپن است - ماه‌پیمایی کوچک که دو چرخ دارد و قرار است سطح ماه را بکاود. ماه‌پیمای دیگری که این شرکت ژاپنی قرار است به فضا بفرستد به امارات متحده عربی تعلق دارد و با نام رشید شناخته می‌شود.

ماموریت لونا ۲۵ روسیه و مسیریاب مدارگرد ماه کره جنوبی

ماموریت ماه روسیه که قرار است در سال ۲۰۲۲ اجرایی شود لونا ۲۵ نام دارد.

این نخستین ماموریت ماه روسیه در ۴۵ سال گذشته خواهد بود و نخستین ماموریتی خواهد بود که روی قطب جنوب ماه فرود می‌آید. ناسا نیز قصد دارد ماموریت‌های انسانی خود را در همین محدوده روی ماه فرود بیاورد.

روسکوسموس، آژانس فضایی روسیه، می‌خواهد در ژوئیه ۲۰۲۲ این ماموریت را اجرایی کند.

موسسه پژوهش‌های هوافضای کره جنوبی نیز یک ماه بعد از آن مسیریاب مدارگرد ماه را به فضا پرتاب خواهد کرد.

این مدارگرد قرار است سطح ماه را مطالعه کند و به برنامه‌ریزی برای ماموریت‌های آتی به قطب‌های ماه کمک کند.

ربات‌های تجاری ناسا

شرکت‌های خصوصی هم در این ارودکشی به ماه سهم دارند.

ناسا برنامه‌ای تجاری به نام خدمات ترابری تجاری ماه دارد که بستری است برای رقابت شرکت‌ها به منظور ارائه خدمات ترابری به سطح ماه.

شرکت اینتوئیتیو ماشینز، مستقر در هیوستون، قصد دارد که با استفاده از یک ربات شش‌پا به نام نووا-سی مقداری بار را در اوایل امسال به ماه بفرستد.

یک ماموریت دیگر نیز در اواسط سال توسط شرکت استرباتیک تکنولوژی، مستقر در پنسیلوانیا، به فضا پرتاب خواهد شد. ماموریت شاهین ۱ این شرکت از یک ماه‌نشین چهارپا تشکیل شده است که حاوی تجهیزات پژوهشی علمی خواهد بود.

هدف این ماموریت‌ها چیست؟

دکتر سارجنت می‌گوید بسیاری از آن‌ها محیط ماه را مطالعه خواهند کرد تا راه‌هایی برای محافظت از خدمه و تجهیزات در برابر چیزهای خطرناک مانند گرد و غبار ماه و بادهای شدید خورشیدی پیدا کنند.

این ماموریت‌ها در عین حال فرصتی در اختیار دانشمندان می‌گذارند تا نمونه‌های اولیه تجهیزات و آزمایش‌هایی را امتحان کنند که شاید برای تهیه منابع گوناگون مانند آب استفاده شوند.

وی می‌گوید "ما می‌خواهیم از کارکرد این دستگاه‌ها مطمئن شویم، چرا که فضانوردان برای تهیه تدارکات حیاتی به آن‌ها وابسته خواهند بود."

این تدارکات در نهایت شاید برای تولید سوختی استفاده شود که برای ماموریت‌های مریخ لازم است.

به گفته دکتر سارجنت "ماه در عین حال سکوی مناسبی برای آزمایش فناوری‌هایی است که ما دوست داریم روزی در سطح مریخ به کار ببریم. تنها سه روز با خانه فاصله دارد و بسیار نزدیکتر است، در حالی رسیدن به مریخ حداقل ۶ ماه زمان خواهد برد."